Kerknieuws

Gesprek van hart tot hart over huwelijk en homohuwelijk

Tijdens de generale synode is bij nader inzien toch geen besluit genomen over ordinanties 5.3 en 5.4. De ordinanties in de kerkorde die over het huwelijk gaan. Scriba De Reuver: “Een gesprek van hart tot hart is namelijk belangrijker dan een standpunten-discussie.”

Dit onderwerp stond op de agenda, omdat dit onderwerp is aangereikt tijdens een eerdere brainstorm over toekomstige onderwerpen voor de synode agenda.

Eenheid is ons niet gegeven

De scriba gaf in zijn inleiding bij dit onderwerp aan dat het om een ‘diep existentiële zaak gaat’. “Relaties van twee mensen in liefde en trouw die om een kerkelijke zegen - zegen van Godswege - vragen. Diep existentieel, zegen en hoog: bekroning van relatie van liefde en trouw.”

Op tafel lag een besluitvoorstel van het moderamen om de kerkorde niet te wijzigen. Vanuit de gedachten dat:

  • de eerdere gedane waarneming dat eenheid van visie en beleid in dezen ook ons in de Protestantse Kerk in Nederland niet is gegeven is nog steeds van kracht;
  • de vrijheid die aan gemeenten is gegeven in ord. 5-3 en 5-4 is een manier om met elkaar samen te leven in de Protestantse Kerk in Nederland;
  • het gesprek dat over deze zaken in de gemeenten van de kerk gevoerd wordt is waardevol en tegelijk kwetsbaar en dient daarom gekoesterd te worden; een proces van considereren over een wijziging van ord. 5-3 en ord. 5-4 is daaraan niet dienstbaar;
  • om deze reden is het niet wenselijk om herziening van het bepaalde in ord. 5-3 en 5-4 na te streven.

Op tafel lagen echter enkele tegenvoorstellen en een motie van synodeleden om de kerkorde wél te wijzigen. Wijzigingen waardoor er meer ruimte en gelijkheid voor het homohuwelijk in de kerkorde zou ontstaan dan nu het geval is.

Persoonlijk en kwetsbaar

Om niet in een ‘standpunten-discussie’ te belanden, maar om het gesprek zorgvuldig te kunnen voeren, werd door het moderamen voorgesteld om het besluit uit te stellen. De Reuver: “Het is belangrijk dat wij niet over elkaars geweten heersen. Dat is verdraaid lastig voor ons allemaal. Daarom nu graag verhalen delen van hart tot hart. Een volgende keer pas kerkordeteksten”.

Sommige synodeleden hadden liever gezien dat er een besluit werd genomen. Ds. Oostenbrink (classis Hardenberg): “Ik vroeg recht, ik kreeg aandacht. Kunt u beloven dat als u het besluit nu uitstelt, dat het volgende besluitvoorstel wel aanstuurt op een wijziging van de kerkorde. Ik wil niet nog een half jaar slapeloze nachten.”

Ds. van Duijvenbode (classis Delft) is juist ‘blij’ dat de stemming is uitgesteld. “Ik kan met heel veel consideraties die hier op tafel liggen mee als het om mijn eigen ziel gaat. Maar ik zit met diezelfde ziel vast aan de gereformeerde bond en confessionele beweging. Ik voel me verscheurd. Ik wil niet dat gemeenten de Protestantse Kerk verlaten. Ik krijg ook jeuk van toezeggingen als ‘we komen er ook terug’. Help ons dan - en ik bedoel dan vooral de rechterkant van de kerk - om dat gesprek te voeren.”

Dit zijn slechts twee van de tientallen persoonlijke en kwetsbare reacties die de synodeleden hebben gedeeld.

Kerkordelijk verwoorden

Scriba ds. René de Reuver eindigde dit agendapunt met de volgende woorden: 
"In de Protestantse Kerk gaat het om inclusief kerkzijn, delend aan de ene tafel, die ervan leeft dat God 'beide kinderen*' ziet, uit liefde. Zowel homo's als hetero's. Ook hen die innerlijk geen ruimte vinden voor inzegening van een homohuwelijk. Het is de uitdaging voor het moderamen, voor de synode, om dit kerkordelijk te verwoorden."

*Verwijzing naar het Bijbelverhaal van 'De Verloren Zoon'


Huisgemeente: aangeklede groep of uitgeklede gemeente?

Is een huisgemeente een aangeklede groep of een uitgeklede gemeente? En welk kledingstuk hebben ze dan gemeenschappelijk? Deze vragen vatten het synodegesprek over huisgemeenten prachtig samen.

Kerk2025

De synode sprak over dit thema, omdat huisgemeenten onderdeel zijn van de toekomstvisie Kerk2025 van de Protestantse Kerk. In de toekomst is wellicht niet overal meer een gemeente te vinden. Op deze plek zou een huisgemeente kunnen ontstaan. De classes hebben al gereageerd op de eerste voorstellen voor kerkordewijzigingen op dit gebied.

Er lag een nota op tafel waarin dr. Sake Stoppels, op verzoek van het moderamen en het Platform Kerk2025, schrijft over de huisgemeente. Niet alleen als optie op de zogenaamde open plekken, maar ook als missionaire mogelijkheid.

Vragen bij huisgemeenten

Als reactie op de nota sprak de synode over de mogelijkheden en randvoorwaarden voor huisgemeenten. De synodeleden stonden stil bij de volgende vragen: Waar denken ze aan bij het begrip huisgemeenten? Welke taken heeft een huisgemeente? Hoe zien zij de inbedding van huisgemeenten in het geheel van de Protestantse Kerk? En wie mogen er voorgaan in een huisgemeente?

Per vraag waren er diverse sprekers. Een bloemlezing van de reacties.

Ds. Boon (Evangelisch Lutherse Synode) wil graag opheldering over het verschil tussen een kerngemeente, pioniersgemeente en een huisgemeente. "Vooral het verschil tussen de laatste twee zie ik niet." Ds. Oldenhuis (Evangelisch Altreformierte Kirche) waarschuwt voor het risico dat huisgemeenten ‘tegengemeenten’ worden van bestaande gemeenten.

Ouderling Siebert (classis Ommen) denkt dat het beter is om huisgemeenten te adviseren en niet te reguleren. “Ik denk dat we niet om het huidige individualisme heen kunnen.” Ds. Oostenbrink (classis Hardenberg) pleit ook voor ruimte. “Ik geloof dat ik het goed zou vinden als we als Protestantse Kerk een keurmerk zouden aanbieden aan dit soort groepen. Dat we dingen aanbieden, maar niet verplicht stellen.” Hoe dat keurmerk verstrekt moet worden, weet hij nog niet. Diaken Visser (classis Zoetermeer) vreest juist chaos. “Laat in huisgemeenten alleen predikanten en preekconsenthouders voorgaan.” Terwijl ds. Van Duijvenbode (classis Delft) juist laagkerkelijke en niet-ambtelijke plekken voor zich ziet.

Nog geen antwoorden

Er werden nog geen antwoorden gegeven op al deze vragen en opmerkingen, maar de opmerkingen van de synodeleden worden meegenomen en verwerkt tot een tweede lezing van een kerkordelijke tekst over de huisgemeente. Deze tekst zal in het voorjaar aan de generale synode worden voorgelegd.


Wat is protestantse liturgie?

‘Hier komt de dominee met z’n lange tabberd. We zingen eerst van God’. Zo vatte de vierjarige Marcel Barnard zijn eerste kerkdienst samen.

Waar het in de liturgie om gaat

Inmiddels, 56 jaar later, is hij professor Praktische Theologie/ Liturgiewetenschap (Protestants Theologische Universiteit). Op verzoek van het moderamen heeft hij de notitie ‘Tot Gods eer’ geschreven. De notitie maakt duidelijk waar het in de liturgie om gaat, hoe divers protestantse liturgie is en aan welke criteria een protestantse kerkdienst moet voldoen wil het een eredienst zijn.

In een persoonlijk verhaal nam Barnard de synodeleden mee in zijn eigen liturgische ontwikkeling. Van het kerkje spelen thuis (zie foto) - hij speelde zowel organist als dominee - tot zijn ervaring op het platteland van Zuid-Afrika met een zes uur durende kerkdienst. “Een kerkdienst die mij meer dan enige andere liturgische vorm het dichtst bracht bij de rituele en liturgische gestalten waarvan Oude en Nieuwe Testament getuigen."

Wat raakt u het meest in de liturgie?

De synodeleden gingen in kleine groepen uiteen om over liturgie in gesprek te gaan. Ze kregen persoonlijke vragen voorgelegd, zoals: Wat is voor u liturgie? Wat raakt u het meest in de liturgie? Welke elementen zijn voor u wezenlijk voor een protestantse eredienst?

Tijdens de plenaire terugkoppeling van de gesprekken in deze groepen werd duidelijk dat "iedereen herkent dat hij geraakt wordt door de liturgie" (ouderling J. Opmeer, classis Heusden-Almkerk). Een andere groep vatte het gesprek als volgt samen: "Liturgie is het samen afstemmen op de golflengte van God in vieren, delen en beleven" (ds. Perla Akerboom - Evangelisch Lutherse Synode). Maar er zijn ook zorgen over de aansluiting van jongeren bij de liturgie (ds. De Jager - classis Groningen).

Liturgie gaat taal te boven

Prof. Barnard zou het liefst op alle reacties van de groepen ingaan. “Iedereen zegt wat anders over liturgie. Het maakt duidelijk dat liturgie taal te boven gaat.” Ook scriba René de Reuver is blij met alle reacties. “Prachtig dat synodeleden een mooi en persoonlijk gesprek over liturgie gevoerd hebben.” HIj hoopt dat dit gesprek ook in gemeenten gaat plaatsvinden.

Barnard in de notitie: “Liturgie moet je vieren. De ervaring van het vieren is altijd groter dan er (...) over te spreken. Toch zouden we elkaar onze persoonlijke verhalen binnen dat grote liturgische bestek van onze kerk moeten vertellen en die verzamelen.”

Kern van kerkzijn

De notitie ‘Tot Gods Eer’ is net als de eerdere notitie over het avondmaal in lijn met de visie achter ‘Kerk 2025’: wat is de kern van kerkzijn?

De Reuver zegt hierover: “Wat is nou de protestantse traditie? Wat maakt een eredienst nou tot een protestantse eredienst? Het is goed om bij deze vragen stil te staan. Om je te beseffen wat de kern van kerkzijn is."

De notitie ‘Tot Gods Eer’ is door de generale synode aanvaard als handreiking voor geloofsgesprek over liturgie in de gemeenten en haar kerkenraden. Wel nadat de notitie - op verzoek van de synode - gebruiksvriendelijker is gemaakt. Er worden gespreksvragen aan de notitie toegevoegd. Ook worden er filmpjes bij de notitie gemaakt met voorbeelden van verschillende liturgische vormen. Dit ter ondersteuning van het gesprek in de gemeenten.


In de rij voor Jezus

December is in aantocht. De hele wereld maakt zich op voor Kerst. Overal zie je kerstbomen en feestverlichting verschijnen. In de kerk draait het feest van Kerst om de geboorte van Jezus Christus. Zijn geboorte betekende het begin van iets nieuws. Hoe breng je dit eeuwenoude bijbelverhaal opnieuw tot leven?

In Nieuw-Vennep weten ze hier alles van. Al een aantal jaren organiseren ze vanuit de Crosspoint-gemeente een lichtjestocht door de wijk Getsewoud. Inmiddels wandelen ieder jaar meer dan tweeduizend mensen mee. Ds. Taco Koster vertelt: “Op deze manier nemen we inwoners uit de hele wijk mee in het eeuwenoude kerstverhaal. Wandelaars volgen het spoor van 1500 waxinelichtjes langs de route en komen dan bij scènes uit het kerstverhaal: Jozef en Maria, de herders, de engelen en de wijzen. Uiteindelijk staan ze stil bij de stal, waar Jezus is geboren.”

Gegrepen door het verhaal
De organisatie van zo’n lichtjestocht of kerstwandeling vergt de nodige tijd in de toch al drukke decembermaand. Waarom besluit een kerk zoiets aan te bieden aan alle inwoners, terwijl ze zelf ook al zoveel activiteiten binnen de kerkmuren hebben? “In onze vinexwijk willen we graag iets organiseren wat mensen gezelligheid biedt. Maar ook willen we mensen laten kennismaken met het kerstverhaal uit de Bijbel¨, vertelt ds. Koster. “Onze hoop is dat mensen gegrepen worden door het verhaal, door de sfeer tijdens de wandeling, én door de inzet van de vele vrijwilligers. Een verlangen naar meer.”

Tijdens de tocht nemen mensen echt de tijd om in de stal te kijken, bij Jozef en Maria en hun kindje Jezus. “In de kribbe ligt een echte baby. Daarom ontstaat er ieder jaar een rij bij de stal”, besluit ds. Koster. “We hoorden een kind enthousiast roepen: ‘We staan allemaal in de rij voor Jezus!’”

Samenwerking
Bij de organisatie van de kerstwandeling wordt samengewerkt met andere partijen uit het dorp, zoals een woonzorgcentrum en een middelbare school. Ook wordt er gebruik gemaakt van toneel en muziek. Aan de inwendige mens wordt ook gedacht: aan het slot van de wandeling kan in de herberg warme chocomel worden gedronken. 

Zelf een wandeling organiseren
In uw gemeente ook zo’n kerstwandeling of lichtjestocht organiseren? Op www.protestantsekerk.nl/kerst bieden wij u alle tools en voorbeelden voor de organisatie van een tocht in uw eigen woonplaats.

Wilt u de wandelaars iets tastbaars meegeven? Op www.daaromkerst.nl kunt u kerstcd’s bestellen voor volwassenen én voor kinderen.

Via deze link kunt u de foto´s van de wandeling in Getsewoud bekijken.

 


Kerk en Wereld Jongerenprijs 2018

¨Wij zijn gezegende mensen die anderen tot zegen kunnen zijn. Iets doen voor een ander is niet alleen goed voor die ander, maar doet ook jezelf goed¨, aldus Karin van den Broeke, preses van de Protestantse Kerk en tevens voorzitter van de jury Jongerenprijs 2018. De prijs zal in februari 2018 worden uitgereikt tijdens het symposium van instituut Kerk en Wereld in Amsterdam.

Eens per twee jaar reikt instituut Kerk en Wereld de Jongerenprijs uit aan jongeren die een project of actie willen opstarten voor een betere maatschappij. Geloven en de opdracht tot inzet voor een betere wereld zijn voor Karin van den Broeke onlosmakelijk met elkaar verbonden. Zelf ervaart ze regelmatig hoeveel inspiratie er uitgaat van jongerenprojecten. ¨Jongeren zijn vaak in staat om snel en slagvaardig iets te organiseren. Bovendien vormt de ervaring henzelf. De jongerenprijs is een goede kans om jongeren te stimuleren tot het maken en uitvoeren van een concreet plan.¨

Kansrijke projecten
Tot 4 december 2017 is het mogelijk om in te schrijven en mee te dingen naar de jongerenprijs. Daarna zal een jury zich buigen over alle inzendingen en daaruit zal het meest inspirerende project worden gekozen en gepresenteerd op het Kerk en Wereld symposium in februari 2018. Karin vindt het een eervolle taak: ¨Van nature ben ik een nieuwsgierig mens en geniet ik ervan te horen welke projecten er in ontwikkeling zijn. Ik ben bang dat het best lastig kiezen zal worden, maar aan de andere kant vind ik het leuk om echt kritisch te kunnen kijken naar wat kansrijke projecten zijn.¨ Karin hoopt dat jongeren die deze projecten vormgeven er zelf ook echt iets aan zullen beleven.

Realiseren van je project
Er zijn dit jaar vier prijzen te winnen. Voor elk van de vier thema´s waar Kerk en Wereld zich voor inzet, zal een winnaar gekozen worden. De hoofdprijs is een bedrag van 10.000 euro, en de volgende prijzen bestaan uit drie geldbedragen van 5.000 euro. ¨De financiële bijdrage helpt jongeren om het project dat ze voor ogen hebben echt te realiseren¨, aldus Karin, ¨en ook het schrijven van een aanvraag is een nuttige klus: het helpt om systematisch na te denken over doel en uitvoering van wat misschien gewoon als een mooie droom begon¨.

Meedingen naar de Jongerenprijs 2018? Deadline voor het insturen van een project is 4 december 2017. Kijk voor alle informatie, voorwaarden en aanmeldformulier op de speciale website 'Kerk en Wereld Jongerenprijs'.

 


Over je grenzen heen kijken met missionaire specialisatie

Kerk naar buiten, missionair gemeente zijn, pionieren, kerk in de buurt. Het zijn veelgehoorde termen. Maar welke rol speelt een predikant of kerkelijk werker daarin? De missionaire specialisatie van de Protestantse Kerk leidt hen op tot inspirerende, missionaire voorgangers.

Nynke Dijkstra, coördinator van de specialisatie, vertelt: “De missionaire specialisatie is een tweejarige training voor predikanten en kerkelijk werkers. In een stevig programma, een maandelijkse dag of tweedaagse, worden een aantal ‘rode draden’ getrokken: theologische verdieping, leiderschap, persoonlijk geloof/spiritualiteit, contextverkenning en contextualisering, veranderingsprocessen, creativiteit en communicatie. Bezoeken aan best practices en een reis naar Londen maken onderdeel uit van het programma. Aan de opleiding gaat een assessment vooraf en er volgt na afloop een evaluatie aan de hand van een verslag.”

Ook voor kerkenraden

De opleiding is niet alleen op predikanten of kerkelijk werkers gericht. “Kerkenraden worden meegenomen in de opleiding: ze worden geacht met een vertegenwoordiging aanwezig te zijn op vier zaterdagen, waaronder de afsluitende dag. Dat maakt deze opleiding uniek. De ervaring leert, dat het enthousiasme voor deze dagen groot is en ook steun betekent voor de opleiding en de doorwerking daarvan.”

Spreken over geloof

Tijdens een van deze dagen geven deelnemers en kerkenraden enthousiaste reacties op de specialisatie. Een kerkenraadslid uit Amersfoort vertelt: “Ik vind het geweldig om dit mee te maken. Missionair bezig zijn is niet alleen iets wat de predikant doet, maar wat we samen doen. We ontmoeten hier weer veel anderen, dat is mooi om mee te maken.”

In Noord-Friesland zette een kerkelijk werker met hulp van de kerkenraad een Messy Church op. “Door de missionaire specialisatie kwam onze kerkelijk werker daarvoor met het initiatief. Juist dat soort ideeën komen nu van onze kerkelijk werker.” De specialisatie hielp in Tilburg het gesprek op gang: ‘“Het heeft ons geholpen om over ons geloof te spreken, dat is opengebroken. We komen nu verder dan de gewone gespreksonderwerpen.” In Emmen worden meteen stevige plannen gemaakt: “We willen hier komend jaar bezig met ‘Back to Basic’ en dan niet alleen dat jaar maar hopelijk ook de jaren daarna. Zo komt er een veranderingsproces in de gemeente op gang. We willen daarvoor met de hele gemeente in gesprek. Dat moet al dit jaar, want rond de Pinksteren willen we iets doen met de mensen uit onze woonwijk. Zij moeten gaan merken wat Pinksteren is en betekent.”

Confronterend

Een deelnemer raadt de specialisatie aan: “Het is heel verfrissend om over je eigen grenzen heen te kijken. We waren op Kanaleneiland en toen realiseerde ik me hoe aangeharkt onze gemeentes zijn. We realiseren te weinig wat buiten onze gemeente plaats vindt. Dat was voor mij een confronterende ontdekking door deze opleiding.”


Na de eerste pilotgroep zijn er een aantal verbeterpunten doorgevoerd. De opleiding blijft in ontwikkeling. “We hopen in september 2018 voor de derde keer van start te gaan. De eerste twee groepen kwamen uit de breedte van de kerk. Dat leidde tot boeiende ontmoetingen en intensief leren van elkaar” besluit Nynke Dijkstra.


Voor meer informatie kunt u kijken op de pagina ‘Missionaire specialisatie’
Vragen? Neem dan contact op met Nynke Dijkstra: n.dijkstra@protestantsekerk.nl.

Lees ook de blogs van Alexander Veerman over de Missionaire Specialisatie.

Foto: Jan van der Wolf


Predikant heeft behoefte aan ondersteuning bij pastoraat rond actieve levensbeëindiging

Eén op de drie predikanten van de Protestantse Kerk in Nederland heeft ervaring met pastoraat rond actieve levensbeëindiging: euthanasie, hulp bij zelfdoding of suïcide. Dat blijkt uit onderzoek van de werkgroep Pastoraat en Gezondheidszorg in opdracht van het moderamen van de Protestantse Kerk.

Ervaring met pastoraat rond actieve levensbeëindiging

Zo’n 900 predikanten - gemeentepredikanten en predikanten werkzaam als geestelijk verzorger in instellingen - hebben aan het onderzoek meegedaan. Uiteraard komen geestelijk verzorgers van instellingen vaker met dit onderwerp in aanraking dan predikanten in een gemeente.

In 2016 heeft 80% van de predikanten een of meer personen begeleid op weg naar het levenseinde; 42% van die 80% had ervaring met pastoraat rond actieve levensbeëindiging. Dat is 30 à 35% van alle predikanten.

Behoefte aan ondersteuning

Alhoewel predikanten zich voldoende toegerust voelen op dit gebied, hebben zij behoefte aan extra ondersteuning rond dit thema. Bijvoorbeeld theologische reflectie, training of gespreksmateriaal voor de gemeente.

De dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk streeft er naar om in februari 2018 het eerste ondersteunende materiaal te presenteren. Dit materiaal wordt ontwikkeld in samenwerking met de werkgroep Pastoraat en Gezondheidszorg en de PThU (de Protestantse Theologische Universiteit). Zij kunnen hierbij putten uit het materiaal - preken, lezingen etc. - dat zo’n 120 predikanten die aan het onderzoek hebben meegedaan ter beschikking hebben gesteld.

Initiatiefwet ‘waardig levenseinde’

In het onderzoek is ook gevraagd naar de mening van de predikanten over de initiatiefwet ‘waardig levenseinde’. Een wet die het voor ouderen mogelijk maakt hun leven te beëindigen als zij zelf hun leven voltooid achten. Meer dan 80% van de predikanten is het oneens met deze initiatiefwet.

Ds René de Reuver, scriba van de Protestantse Kerk, duidt deze resultaten als volgt: “Als je de weerstand van predikanten tegen de initiatiefwet ‘voltooid leven’ naast hun pastorale ervaring rond actieve levensbeëindiging zet, lijkt het erop dat de persoonlijke opvatting van predikanten hun professionele pastorale verantwoordelijkheid wel kleurt, maar niet domineert. Ik vind dat mooi. Een predikant laat iemand die om hulp vraagt niet alleen, maar blijft pastoraal nabij.”

Representatief onderzoek

Het onderzoek mag als representatief beschouwd worden voor alle predikanten van de Protestantse Kerk; alleen het aantal predikanten in grote gemeenten is licht oververtegenwoordigd. Volgens de onderzoekers heeft dat geen gevolgen voor de conclusies over de mening van predikanten over pastoraat bij actieve levensbeëindiging. Wel zullen predikanten in grote gemeenten ook meer ervaring hebben met pastoraat bij actieve levensbeëindiging.

Achtergrond onderzoek

De werkgroep Pastoraat en Gezondheidszorg van de Protestantse Kerk bestaat uit predikanten, huisartsen en andere deskundigen uit de Protestantse Kerk en houdt zich onder meer bezig met de pastorale vragen rond het levenseinde van mensen. De werkgroep heeft - in overleg met het moderamen van de generale synode van de Protestantse Kerk - dit onderzoek geïnitieerd. Doel van het onderzoek was allereerst om inzicht te krijgen in ervaringen met betrekking tot dit onderwerp en om te onderzoeken of er behoefte bestaat aan ondersteuning vanuit de Protestantse Kerk over de omgang met dit onderwerp.


Diakenen strijden om titel ‘Smaakmaker van het Jaar’

Diakenen in de spotlights? Dat gebeurt niet elke dag. Kerk in Actie brengt hier verandering in: zeven diaconale initiatieven zijn genomineerd voor de titel ‘Smaakmaker van het Jaar’.

Van etentjes tot muziekmiddagen, van een Kerk op Wielen tot het begeleiden van vluchtelingen. Overal in het land delen diakenen heel praktisch geloof, hoop en liefde. Voor Kerk in Actie reden om een podium te geven aan zeven originele initiatieven. Zaterdag, tijdens de Landelijke Diaconale Dag, wordt bekend wie er met de titel ‘Smaakmaker van het Jaar’ vandoor gaat.

Lange lijst

‘Smaakmaken’, dat doen diakenen vaak heel letterlijk, zo blijkt uit het overzicht van initiatieven. Soep uitdelen in het dorp, etentjes organiseren voor vluchtelingen of alleenstaanden, groente verbouwen voor de Voedselbank… Maar de lijst laat nog meer zien. Taallessen, fietslessen, bandenplaklessen: diakenen en vrijwilligers delen graag hun kennis. En dan zijn er nog buddy-projecten voor vluchtelingen, maatschappelijke stages voor jongeren en muziekmiddagen voor kinderen uit het azc.

Nieuwe inspiratie

Er kan nog twee dagen gestemd worden op de zeven initiatieven. Zaterdag vindt vervolgens de Landelijke Diaconale Dag plaats: de dag waarop diakenen, zwo-leden en predikanten uit het hele land bij elkaar komen om nieuwe inspiratie op te doen. Deze dag wordt onthuld wie de ‘Smaakmaker van het Jaar 2017’ is.

Aanmelden voor de Landelijke Diaconale Dag is nog mogelijk: kijk voor meer informatie en het aanmeldformulier op kerkinactie.nl. De zeven genomineerde initiatieven vindt u hier.


In gesprek met moslims (2): gescheiden werelden doorbreken

De Hervormde Gemeente in Barneveld organiseert al meer dan veertig jaar activiteiten voor en met moslims in het dorp. “Zieltjes winnen is nooit onze motivatie geweest.”

“Er zijn maar liefst tweeëntwintig kerken en drie moskeeën in Barneveld”, vertelt Gertjan Wolleswinkel, voorzitter van de commissie die de activiteiten organiseert. “Maar moslims en christenen gaan in Barneveld nauwelijks met elkaar om: we leven vaak volledig langs elkaar heen. Dat willen we met onze activiteiten doorbreken.”

Lange geschiedenis

De commissie ‘Dostyolu’ (‘weg van de vriendschap’) bestaat al sinds de jaren zeventig, toen er in één klap veel Turken naar Barneveld kwamen. Gertjan: “Zij kwamen hier om te werken, maar hadden geen huis, spraken de taal niet… Ida van de Braak, iemand van onze kerk, heeft een aantal van hen toen opgevangen en geholpen bij de inburgering. Daaromheen werden al gauw allerlei activiteiten georganiseerd, zoals voetbalclubs en vrouwenavonden.”

De voetbalclub bestaat nog steeds: elke maand wordt er gevoetbald met Turkse jongens uit het dorp. De insteek van de activiteit is echter wel veranderd. “We gaan nu volledig met elkaar om vanuit gelijkwaardigheid. De huidige generatie Turken heeft immers geen hulp meer nodig om te integreren.” Het blijft echter belangrijk om elkaar op te zoeken, zegt Gertjan. “Zo wordt je aan het denken gezet over je eigen geloof: waarom geloof ik dit eigenlijk? Dan is je geloof geen vanzelfsprekendheid meer, maar iets dat goed is doordacht.” Om die reden organiseert de commissie ook geloofsgesprekken, waar moslims en christen elkaar - “in een goede sfeer!” - scherpe vragen kunnen stellen.

Bijbelstudie

Sinds twee jaar is de aandacht van Dostyolu niet alleen meer gericht op Turkse moslims. “We organiseren nu samen ook maandelijkse Bijbelstudies voor christelijke vluchtelingen, uit onder andere Syrië, Eritrea, Irak, Myanmar en Rwanda. Op die avonden eten we eerst samen; vervolgens zingen we samen en lezen we uit de Bijbel. Zo hebben we nu het hele Bijbelboek Lucas al doorgewerkt.” De ene keer zijn er vijf gasten; de andere keer wel dertig. Gertjan: “We moeten elke keer kijken wie er komt, maar het geeft veel voldoening om dit te doen. Ons uitgangspunt blijft hetzelfde: de verbinding met elkaar zoeken en de liefde van Christus laten zien.”


In gesprek met moslims: leren van elkaars verschillen

In Heemskerk hebben christenen en moslims de banden aangehaald. Dat gaat verder dan alleen samen theedrinken: “Als je alleen maar focust op de dingen die je met elkaar deelt, ben je vrij snel uitgepraat. Je verbindt je pas écht met elkaar als je in gesprek gaat over de verschillen.”

Het begint allemaal een paar jaar geleden, als in de protestantse gemeente van predikant Marco Visser de behoefte ontstaat om contact te leggen met de moslimgemeenschap. “De ontwikkelingen in de wereld gaven ons het idee: we moeten elkaar kennen. De wereld is te rumoerig om ons op te sluiten in ons eigen wereldje.”

Behoefte

De moslimgemeenschap blijkt die wens te delen. “Er was veel bereidwilligheid en openheid. Tijdens de eerste ontmoetingen hebben we elkaar verteld wie we zijn en wat ons verhaal is. En niet onbelangrijk: hoe we in de huidige tijd staan. De mannen met wie ik sprak, gaven aan zich af en toe best wel opgelaten te voelen over gebeurtenissen als aanslagen.” Sindsdien weten beide groepen elkaar te vinden. “Het balletje is steeds meer gaan rollen. Jongeren uit de moskeegemeenschap en jongeren uit onze kerk gingen bijvoorbeeld sportactiviteiten organiseren. Maar we wilden ook inhoudelijk het gesprek met elkaar aangaan.”

Dat gebeurt voor het eerst op grote schaal met een avond over Abraham - of Ibrahim, zoals hij door moslims genoemd wordt. “De imam waar ik contact mee had en ik hebben allebei het woord gevoerd op die avond. We lazen teksten uit de Bijbel en de Koran, legden deze uit en bespraken waar die tekst ons raakte. Vervolgens gingen we met elkaar en met de aanwezigen in gesprek. Blijkbaar raakte de avond aan een behoefte, want er kwamen veel mensen op de avond af.” Er volgt dan ook een tweede avond: in de moskee gaan christenen en moslims in gesprek over Jezus (Isa).

Verschillende gezichtspunten

Het doel van Visser is niet om alleen de overeenkomsten tussen beide tradities te benoemen. “We hebben een aantal dingen dat ons bindt: we zijn allemaal mensen, we zijn allemaal Heemskerkers en we leven allemaal met een verhaal, een boek. Maar hoe belangrijk die overeenkomsten ook zijn, je bent er toch redelijk snel over uitgepraat. Het gesprek wordt pas echt interessant als je verschillende gezichtspunten met elkaar kunt delen. Juist als je in gesprek gaat over dingen die ver van je afstaan, leer je van de ander. Zo creëer je verbinding in verscheidenheid.”

Het voornemen is om in ieder geval één keer per jaar een bijeenkomst te organiseren en bij elkaar over de drempel te stappen. Visser: “We moeten er vertrouwen in hebben dat we het samen redden, ook al zijn we nog zo verschillend. We moeten elkaar de hand kunnen reiken, vanuit het idee: we wonen hier samen in Heemskerk, en we willen met elkaar te zorgen voor een goede samenleving. Dat is een grotere uitdaging dan elkaar alleen maar op de schouders te slaan en te zeggen: ‘Wat zijn we het toch met elkaar eens.’”

Onlangs verscheen het boek 'Heilige Strijd - Verlangen naar veiligheid en het einde van het kwaad' van Beatrice de Graaf. In dat kader worden er deze week verhalen geplaatst rondom het thema veiligheid. Kijk hier voor nog meer verhalen over veilig samenleven.


Nieuws! > Kerknieuws / Nieuws / Agenda / Verbinding

Zoeken

Diensten!

Kerk aan Nic. Grijpstraat te GrijpskerkOp zondag 26 november beginnen we om 09:30 in de kerk aan de Nic. Grijpstraat te Grijpskerk., waar ds. A. Landman uit koffie hoopt voor te gaan. Thema: Laatste zondag kerkelijk jaar


Orde van dienst.
Overzicht kerkdiensten.

Laat de Bijbel spreken

Omzien naar elkaar

Noaberschap: uw ogen en oren zijn nodig! Laat via ons meldpunt weten wie extra aandacht en zorg nodig heeft.

backtotop